Jan III Sobieski (1629-1696) -  od r. 1668 Wielki Hetman Koronny, a  po wielkim zwycięstwie w bitwie pod Chocimiem od roku 1674 - król Polski, był synem kasztelana krakowskiego Stanisława i Teofili z Daniłowiczów ( wnuczki hetmana Żółkiewskiego , zwycięzcy bitwy z Rosjanami pod Kłuszynem ( r.1610). Nota bene - kasztelan to urzędnik ziemski w Polsce, którego rolą było administrowanie , obrona i sądownictwo na terenie kasztelanii. Kilka dodatkowych informacji o dziadku Sobieskiego Stanisławie Żółkiewskim  , który od r.1617 był kanclerzem koronnym Rzeczypospolitej. St. Żółkiewski był  mężnym , miłującym Ojczyznę człowiekiem.Miał szczególne nabożeństwo do Najświętszej Marii Panny i patronów  Polski. Do żołnierzy mawiał tak: o mocy nieprzyjaciela wiemy , ale mocniejszy na niebie jest Bóg. W testamencie prosił syna: wiarę świętą chrześcijańską mocno trzymaj i dla niej żywota położyć nie żałuj.
Był orędownikiem zgody narodowej , budował kościoły, klasztory , szkoły , oraz zamki obronne na kresach Rzeczypospolitej . Przeciwnik wojny z Turcją. Po nieudanych układach w r.1617 , 3 lata później (1620) przewodził polskim wojskom w przegranej   bitwie z przeważającymi siłami turecko-tatarskimi pod Cecorą (dzisiaj Mołdawia). Zginął w trakcie odwrotu w  dniu 07 października 1920 r.(w Święto Matki Bożej Różańcowej). Ciało zbeszczeszczono. Dopiero w roku 1908 prochy Jego zostały uroczyście przemieszczone do grobu rodzinnego w farze Żółkiewskiej  a abp Józef Bilczewski przyrównał ten fakt to translacji czyli przeniesienia relikwii świętych.( Żółkiew - dziś  w Ukrainie)